Umowa sponsoringu w jeździectwie.
Oczywiste jest, że do uprawiania jeździectwa na najwyższym poziomie konieczne są znaczne środki finansowe, bez których ciężko zaistnieć. Co więcej uprawianie jeździectwa na poziomie sportu regionalnego jest często poza zasięgiem finansowym młodzieży i rodziców. Wobec niewydolnego systemu wspierania sportu, nie tylko w kwestii finansowej, ale również organizacyjnej, coraz częściej sięgamy po alternatywne formy finansowania, w tym sponsoring. Niestety, jak często słyszymy jeździectwo to sport niemasowy i niepopularny medialnie, w związku z tym pozyskanie sponsora, to nie taki prosty temat. Warto jednak wiedzieć czym sponsoring się charakteryzuje i jakie niesie za sobą korzyści. W powszechnym rozumieniu sponsoring to wspieranie, krótko mówiąc za darmo. Nie jest to jednak prawda, ponieważ dobrze przemyślana współpraca sponsora i sponsorowanego, to obupólne korzyści. Pomijając kwestię pozyskania sponsora strategicznego dla sportu jeździeckiego, co nie jest sprawą prostą, sponsoring może zaistnieć również na poziomie lokalnym i to zarówno jako sponsoring zawodników, jak również imprez. Naturalnie, pozyskanie sponsora, obojętnie na jaką skalę, jest w czasach kryzysu gospodarczego utrudnione. Niemniej jednak warto przedstawić na czym dokładnie to polega, aby wiedzieć jak przedstawić sponsoring, jako korzyść dla potencjalnego sponsora.
Podstawy prawne i istota umowy sponsoringu.
Umowa sponsoringu nie jest uregulowana żadnymi przepisami prawa. Została ona wytworzona przez praktykę obrotu i jest tzw. umową nienazwaną, którą strony mogą zawrzeć na podstawie zasady swobody umów, wynikającej z art. 3531 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Ponadto zgodnie z art. 750 kodeksu cywilnego do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Do umów sponsoringu będziemy zatem stosować odpowiednio przepisy właściwe dla umów zlecenia.
Przez sponsoring w sensie prawnym rozumiemy odpłatne przysporzenie majątkowe, wyrażające się w pieniądzu, rzeczach lub usłudze, dokonywane przez określony podmiot gospodarczy (sponsora) na rzecz wybranej osoby fizycznej, organizacji, instytucji lub innej struktury prawnej (sponsorowanego) w celu wykonania przez nią czynności wykazanych w umowie sponsoringowej, a zmierzających do utrwalenia lub spotęgowania renomy tego podmiotu, do podwyższenia stopnia jego popularności w określonym środowisku społecznym oraz do zwiększenia jego zysków.
Współpraca sponsora i sponsorowanego opiera się zatem na umowie, w której sponsor zobowiązuje się do świadczenia na rzecz sponsorowanego najczęściej pieniędzy (ale też rzeczy lub usług), a w zamian za to, sponsorowany zobowiązuje się krótko mówiąc do promowania i reklamowania sponsora. Sponsoring nie jest zatem darowizną i należy o tym pamiętać, ponieważ ma to swoje określone skutki podatkowe. Istotą darowizny jest bowiem to, że darczyńca przekazuje na rzecz obdarowanego pieniądze lub rzeczy pod tytułem darmym, nie otrzymując nic w zamian. Istotą sponsoringu jest natomiast to, że w zamian za świadczenia sponsora, sponsorowany świadczy usługi reklamowe, krótko mówiąc sponsor za swoje świadczenie, otrzymuje określone świadczenie od sponsorowanego, co nazywamy ekwiwalentnością świadczeń. To jest pierwszy i najistotniejszy argument przemawiający za tym, aby zainteresować się tą formę finansowania sportu. Sponsoring to pośrednia, długofalowa reklama, trafiająca do określonej grupy odbiorców. Od tradycyjnej reklamy różni się tym, że celem sponsoringu jest przede wszystkim budowanie pozytywnego wizerunku jakiejś firmy i jego upowszechnianie, zaś bezpośrednia reklama służy przede wszystkim zainteresowaniu konkretnym produktem i jego sprzedażą.
Stronami umowy sponsoringu są sponsor i sponsorowany. Sponsorem może być każdy podmiot prawa, najczęściej będą to jednak przedsiębiorcy. Sponsorowanym może być zarówno osoba fizyczna, czyli zawodnik, jak i klub sportowy, działający jako stowarzyszenie lub fundacja. Okoliczność, że klub prowadzi działalność gospodarczą, nawet w formie spółki kapitałowej nie stoi na przeszkodzie temu, aby mógł występować w charakterze sponsorowanego.
Istotne jest, aby w umowie określić jakiego rodzaju wsparcia udziela sponsor (finansowe, rzeczowe, usługi) z podaniem jego wartości. Tak samo należy wskazać do czego konkretnie będzie zobowiązany sponsorowany, czyli na czym konkretnie będzie polegać reklamowanie sponsora (umieszczenie loga, nazwy konia oraz w jakiej częstotliwości i ile razy itd.). Również świadczenia sponsorowanego powinny być niejako wycenione. Jest to o tyle istotne, że świadczenia stron powinny być co do zasady ekwiwalentne.
Umowa sponsoringu nie musi być sporządzona w żadnej formie szczególnej. Nie ma nawet konieczności sporządzania jej w formie pisemnej. Równie ważna będzie umowa zawarta w formie ustnej. Warto jednak zawrzeć umowę w formie pisemnej, gdyż w razie konfliktów łatwiej będzie nam udowodnić nasze racje.
Sponsoring w jeździectwie.
Sponsoring może mieć charakter krótkofalowy – np. sponsoring zawodów, imprezy jeździeckiej czy też konkursu rozgrywanego podczas zawodów, jak również długofalowy – stała współpraca z zawodnikiem lub klubem polegająca na wspieraniu finansowym działalności klubu czy zawodnika w zamian za reklamę i promocję. Mogą to być również działania o charakterze cyklicznym – sponsor zobowiązuje się do sponsorowania imprezy, które odbywa się na przykład corocznie (Mistrzostwa Polski, HPP) w zamian za reklamę. Najczęstszą formą sponsoringu będzie finansowanie zawodów, treningów i utrzymania koni sportowych zawodnika w zamian za umieszczenie loga na strojach i sprzęcie jeździeckim. Ciekawą formą reklamy jest również zmiana nazwy konia z dodaniem nazwy sponsora, co jest możliwe. W mniejszej skali sponsoring może przybierać formę wsparcia rzeczowego w postaci przekazania sprzętu sportowego, który sponsorowany zobowiązuje się nosić podczas rozgrywek sportowych. Jeśli chodzi o sponsoring imprez, to najczęstszą formą jest objęcie patronatu nad imprezą przez sponsora w zamian za przekazane środki lub ufundowanie nagrody w konkursie. Katalog wzajemnych świadczeń nie jest w żaden sposób ograniczony, byleby świadczenia te występowały po obu stronach. Jako formę sponsoringu możemy również uznać przekazywanie swoich prywatnych koni jeźdźcom na nich startującym. Tego typu umowy nie muszą być zawsze traktowane jako zlecenie czy dzieło. W pewnych wypadkach przy odpowiednim ukształtowaniu stosunku zobowiązaniowego, będzie to sponsoring. Ponadto umowa sponsorska może być wykorzystana w stosunkach między klubem i jego zawodnikami. Oczywiście najbardziej pożądane jest pozyskanie sponsora zewnętrznego, który finansuje naszą działalność sportową. Czasami jednak korzystne może być również nawiązanie współpracy z przedsiębiorstwem z branży jeździeckiej, które ma istotny interes w tego typu współpracy, mianowicie zaistnienie i rozpoznawalność w sporcie jeździeckim. Wydaje się, że tego typu współpraca póki co, wobec małej popularności sportu jeździeckiego w mediach, jest dużo bardziej prawdopodobna niż współpraca ze sponsorem spoza branży. Tym bardziej, że dla sponsora strategicznego kluczowe są nie tylko kwestie związane z popularnością sportu w mediach, ale w ogóle jego postrzeganie społeczne. Wydaje się, że jeździectwo mimo wszystko ciągle postrzegane jest jako sport elitarny, dostępny dla ludzi o znacznej zasobności portfela. W odczuciu społecznym sport ten uprawiają ludzie dobrze sytuowani i destyngowani. Sport jeździecki w swoim odbiorze nie kojarzy się z rodzinną, niedzielną rozrywką. Nie jest to coś czemu poświęcają się całe, wielopokoleniowe rodziny (mimo pojawiających się zmian w tym zakresie). Tym samym trudno będzie wykreować obraz jeździectwa jako rozrywki dla mas. Odbiorcą tego sportu nie są zatem potencjalni klienci najpowszechniejszych, tradycyjnych marek. Stąd też mało prawdopodobne jest wypromowanie i poprawa wizerunku chociażby marek spożywczych (sponsorujących bardziej masowe sporty) poprzez sport jeździecki. To niestety znacznie ogranicza na chwilę obecną krąg potencjalnych sponsorów, wśród których znajdują się w zasadzie producenci wyrobów najwyższej klasy i jakości. Nie przypadkiem sponsorami w jeździectwie są takie marki jak Rolex czy marki działające na rynku mody. To z kolei trudne na polskim rynku, gdzie zasobność portfela przeciętnego obywatela nie jest zbyt wielka. Nie oznacza to jednak, żeby rezygnować ze starań o sponsora. Warto jednak rozejrzeć się wokół podmiotów, które mają interes w tym, aby wejść we współpracę sponsorską. Do tego konieczne jest przedstawienie profitów, jakie można z tego tytułu uzyskać. Poza najistotniejszym plusem jakim jest reklama, trafiająca do bezpośrednich odbiorców tego sportu, istotne są również korzyści podatkowe.
Skutki podatkowe sponsoringu.
Kolejnym argumentem przemawiającym za sponsoringiem są skutki podatkowe, jakie się z tym wiążą. Sponsoring może być bowiem bardzo dobrym rozwiązaniem dla obniżenia kosztów prowadzenia działalności przez przedsiębiorców. Przedsiębiorca decydujący się na współpracę sponsorską będzie miał bowiem możliwość zakwalifikowania całości świadczeń przekazanych na rzecz sponsorowanego do kosztów uzyskania przychodów, co przyczynia się do obniżenia podatku dochodowego. Ponadto jeśli sponsorowany jest podatnikiem Vat, sponsor będzie miał możliwość odzyskania Vatu. Niemniej jednak, aby zaliczyć wydatki z tytułu świadczeń na rzecz sponsorowanego do kosztów uzyskania przychodu, konieczne jest aby umowa i świadczenia opierały się na instytucji sponsoringu. Jest to o tyle ważne, że wydatki z tytułu darowizn, co do zasady nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Jako, że przepisy podatkowe również nie definiują umowy sponsoringu, to istotne jest aby nie dawać organom podatkowym pola do interpretacji umów. Stąd też w umowach sponsorskich należy wyraźnie wskazywać na odpłatność tych umów, objawiającą się tym, że świadczenie sponsora jest równoważone przez świadczenie sponsorowanego, który również posiada określone prawa i obowiązki.
Z podatkowego punktu widzenia ważne jest też to, że świadczenie sponsora stanowi dla sponsorowanego przychód z działalności wykonywanej osobiście. Oznacza to tyle, że od przychodu tego płatnicy podatku są obowiązani pobierać zaliczkę na podatek dochodowy.
Podsumowanie
Sponsoring to nie tylko wydawanie pieniędzy przez sponsorów, ale również wymierne zyski w postaci reklamy i ulg podatkowych. Stąd też warto zastanowić się nad możliwością udzielenia swojego wsparcia klubom czy też zawodnikom, którzy często nie będą w stanie zaistnieć bez odpowiedniego zaplecza finansowego. Sponsorowani powinni zaś zacząć traktować tą formę wsparcia finansowego jako uczciwy układ, w którym „zapracowują” na swoje wynagrodzenia i nie postrzegać sponsoringu jako czegoś nieosiągalnego.
